خط خطی شماره ۹۱

یه هفته دیگه.. مینویسم دو ماه شد.. از پایانش..

حسین، دوستِ مهسا.. جمعه واسهی دو هفته قراره بره اردوی افسری.. نمیدونم نوشتم دربارهش یا نه.. هیچ ارتباطی هم توی این دو هفته قرار نیست باهم نداشته باشن..

توی این هفته.. باید کنارِ مهسا باشم.. باید ببرمش بیرون.. برم پیشش.. باهاش کلی حرف بزنم.. مسخره بازی دربیارم..

از این کارا.. واسهی آدمای زندگیم.. فکر کنم زیاد کردم..

یه جایی.. چند سالِ پیش.. حالم خراب شد.. از اینکه من این کارا رو کردم براشون و اونا توی حالِ خراب و بدِ من.. کاری نکردن.. گاهی به یه آروم باش ساده کفایت کردن.. ولی وقتی تماشا کردم خودم رو.. دلم رو.. دیدم اشکالی نداره.. به جاش.. شاید من یاد بگیرم.. چه جوری برای حالِ خوب آدما تلاش کنم..

تو دربارهی باورهات و اعتقادات و تفکرت.. گفته بودی یه کتابخونه براش ساختی.. که فقط کتابهاش رو عوض میکنی.. من بهت گفتم.. مالِ من کتابخونه نیست.. یه سری کتاب و مقاله و اتفاق و باور و خاطرات روی هم دیگهن..

امروز.. ولی حس میکنم قالبی به خودش گرفته.. قالبی که یه ذره سست شده.. یه قالب شبیه بازی جنگا (Jenga) پنجاه و چهار تا تکه چوبی که روی همدیگه سوار میشن.. و بازی این شکلیه که بدون اینکه کل ستون و برجِ ساخته شده پایین بریزه باید قطعات چوبی رو برداری و بذاری بالاتر.. و خب هر تکه چوبی که برمیداری.. ستونت سستتر میشه..

منم.. شاید.. چندتایی از باورهام رو.. طی این مدت.. برداشتم از جاشون.. نگاهشون کردم.. خاکهاش رو گرفتم.. چیزایی بهش اضافه کردم و گذاشتم بالاتر..

دنیا رو از افقِ بالاتر دیدن.. ترسِ از ارتفاع رو هم همراهِ خودش داره..

حس و حال و باور من به تو.. گره توی یکی از این تکه چوبها داره.. نمیدونم.. شاید اون هم باید روزی و جایی.. در همین نزدیکی برداشته باشه.. و جایی بالاتر گذاشته بشه.. و خط و ضبطهایی.. اتفاقهایی بهش اضافه و کم بشه.. شاید..

دوشنبهها.. کلاس رنگ.. کلاسِ شیرینیائه برای من.. شاید هم اینکه سرِ کلاسِ کسی مینشینم که همهی روزهای بچگیم.. تا امروزم بهش گره خورده و از بچگیم چقدر دوستش داشتم.. و هم دنیای عجیب و غریب و پیچیدهی رنگ.. تاثیری که رنگ توی زندگی داره.. مفهومی که هر رنگ داره.. روی عادتها.. اخلاق.. روی همه چی تاثیر میذاره..

اگه دیدی یه جاهایی خیلی لجباز شدم.. تاثیر رنگِ بنفشئه!

نارنجی بهم بدی خوب میشم..

نارنجی میدی؟

به چهارشنبه که فکر میکنم سردرد میگیرم.. نمیدونم.. مواجهه باهات.. عجیب شده برام.. انگار که توی دلم رو خالی کنه.. چون نمیدونم.. با دیدنت.. چی به انتظارم میاد.. چی به سرم میاد.. نمیترسم.. ولی..

بعد از کلاسِ عمو بهرام.. با خودِ عمو بهرام و یه دختری که باهامون میاد تا متروی میدون ولیعصر میریم..

همیشه سمت آزادگان رو سوار میشد که از اونجا بره سمت صادقیه..

این دفعه گفت با تو میام به سمت قائم رو سوار میشم..

توی ایستگاه که نشسته بودیم.. ازم پرسید متولد چه ماهی هستی؟ گفتم تیر..

گفت پس تو آبای.. نماد ماهت.. و تیر ماهیها.. توی طالعشونه که خیلی عاشقن..

یه لحظه خواستم به خودم بگیرم..!! گفتم شاید منم خیلی عاشقِ تو باشم..

آهنگِ نیست ِ رستاک حلاج.. یه دکلمه میکنه..

ای کاش دستهای تو را تنها

ی کاش دستهای تو را اینجا
ای کاش دستهای تو را...

اما پایان جملهام به توانم نیست

وقتی بهت فکر میکنم.. پایانهای جملههام.. درنمیاد.. به توانم نیست..

شاید.. چهارشنبهی هفتهی دیگه.. پایانی براش پیدا کنم.. شاید..