خط خطی شماره ۱

به اندازهی یه وبلاگ خط خطی.. یه وبلاگی که..

میدونی.. چند سالِ پیش منم فهمیدم چیزی وجود داره به اسمِ وبلاگ نویسی.. اوایل نمیفهمیدم چیه.. بعد کم کم باهاش آشنا شدم..

دیدم میشه.. میشه با کلمهها بازی کرد.. میشه کلمهها رو ساخت.. میشه کنارِ هم قرارشون داد.. میشه هر روز.. هزارتا مطلب مختلف توش نوشت.. میشه زندگیش کرد.. میشه خیلی کارا کرد...

برای هر چیزیم یه زمانی یه وبلاگ داشتم..

وبلاگایی که همشون رو بستم کم کم .. البته میدونی.. اینستاگرام هم بیتاثیر توش نبود.. اونقدر رایج شد که دیگه وبلاگ و وبلاگنویسی کمرنگ شد.. ولی خب.. هنوز هستن آدمایی که میان و مینویسن..

میدونی یه زمانی.. دغدغهم تعدادِ کامنتام بود.. اینکه کیا میخونن و کیا نمیخونن.. الان تنها دغدغهای که دارم کلمههامه..

یه هفتهس این آدرس رو دارم ولی نوشتن رو توش شروع نکرده بودم..

میخوام از امروز شروع کنم..

میخوام واست بنویسم..

نمیدونم.. نمیدونم.. نمیدونم یه روزی میرسه که اینها رو بخونی یا نه..

نمیدونم بالاخره میشه روزی که دوباره برگردی یا نه..

نمیدونم میشه حرفای دلم رو وقتی که نیستی.. وقتی که برگشتی بخونی یا نه.. فقط میدونم..

میدونم که دلم میخواد یه روز بخونیشون..

من واست مینویسم..

مینویسم تا روزی که یا میمیرم.. یا تو رو دوباره کنارم پیدات میکنم.. یا شاید.. روزی که هیچ وقت کنارم نباشی..

ولی مینویسم.. مینویسم.. مینویسم..

نوشتن صبورترم میکنه...

به خاطرِ تو..

به خاطرِ ققنوس..

میخوام یاد بگیرم.. میخوام بزرگ شم.. میخوام تجربه کنم.. میخوام با تو.. یه بارِ دیگه به دنیا بیام...

میخوام برات بنویسم..